Πνιγμός

Να πέφτεις στην μπανιέρα με το νερό και να είσαι γάτα μικρή

Ή θεοποιητικά, τίγρης που δεν την γλιτώνει

Κι όλο να επιστρέφεις κι όλο να ιδρώνεις να πιαστείς

Το τρίκλισμα -στα δόντια- του νερού

Η φύση αποθέτει τα όπλα και κοιμάται

Τώρα, που οσο πάει γερνάω

Κι ο ιδρώτας στο μέτωπο κολλάει παραπάνω

Φυσάω στην μούρη του κορμιού μου τον καπνό

Μ’αγαπάς;

Τι άγχος!

Όπως κάνω κι εγω;

26/5.016(22:52)

Άτιτλο

Βρέχει κι αυτή η λάσπη σπαράζει

Οι λέξεις απλά κατεβαίνουν

Που οδηγούν;

Οι σταγόνες πεθαίνουν και μεγαλώνουν ένα λουλούδι

που το χώμα θ’αφήσει για τον κρύο χειμώνα

Μπετό και μαύρα πνευμόνια, μυρίζω ωραία

Μου αρέσει -λατρεύω- που το στήθος σου γερνάει

Εγώ καπνίζω -μόνος- ωριμάζω

Γιορτάζω μέσα στα μπάρ

Το κρασί μου φλερτάρει

Που τέλος πάντων θα επιθυμούσα

Εσύ κι εσύ κι εσύ

21/5.016(01:29)

Ευαισθησία

Το καλύτερο που φέρνει η ανθρώπινη ευαισθησία,
είναι η τόλμη για ρίσκο και η γνώση της ήττας

Σκυλιάζει ν'αλλάξει

Σε μια ώρα είχε γεμίσει η πλατεία

Φόρμες καπνού με ελαστικές σόλες

Μη βάφεστε 

Νιώστε πιο υπέροχες γυμνές

Ενα ζώο φουσκωμένου κρέατος

Γεμάτο αυτοπεποίθηση

Σχωράτε με μα λέω

Για την σκιά που μαυρίζει τον κήπο μου

Λέξεις πτώματα, πράξεις υδροχόοι

Ενα υποκριτικά ίδιο σήμερα 

Που σκυλιάζει ν´αλλάξει

Τελικά

Γίνεται αύριο

19/5.016(13:25)

Χωρίς όνομα

Κάτω απο το χώμα που καλύπτει την γή

Υπάρχει ενα άλλο στρώμα 

που δεν γνωρίζω πως λέγεται

Μα είναι πιο σημαντικό απο όλες τις κολώνες 

που στηρίζουν τον ναό

Απο όλες τις σταγόνες της βροχής

Τον θάνατο των κυμάτων

Το φώς που αντανακλά την Κόλαση του εαυτού μου

Ψάχνω να βρώ ενα όνομα

Σε κοιτάζω

Έπειτα

Θάβω το συναίσθημα στο μέρος χωρίς όνομα

14/5.016(20:12)

Σεντόνια

Αισθάνομαι πως το τέλος αργεί

Μα κάθε τόσο φτάνει

Ξετυλίγει απ’ τα πόδια του

Μυρωμένα σεντόνια

Παιδιά που παίζουν μεγαλόσωμα

Η ελπίδα πεθαίνει περπατώντας

Φρέσκια και ξένη

Στον τόπο που έζησε

11/5.016(01:10)

Για σένα

Μιλάω μαζί σου

Είσαι ο Ξένος του Καμύ

Κι εγώ η Μαρίκα που σε περιμένει

Θέλω να γράψω κάτι πιο βαθύ

Μα δε μου βγαίνει

9/5.016(23:36)

Πιστό Σκυλί

Ξεπεράσαμε το επίπεδο 

του φόβου της μοναξιάς

Το κάναμε ενα πιστό σκυλί 

1/5.016(13:28)

Τροχαλία

Δανείζοντας τις μέρες

Υπάρχει μια εσωτερική τροχαλία

Που ανεβοκατεβάζει τις έννοιες

Απο το ‘νιώθω’ στο ‘χωρίς’

Κι απο την ευτυχία στην ηρεμία

Σήμερα ήμουν ένας ήλιος στιβαγμένος

Απλώθηκε μέσα μου κι έκαψε

Μέτρα πιο κάτω

Της εσωτερικής τροχαλίας

27/4.016(14:42)