Αφηγήσεις

Ο ποιητής το λέει καθαρά :
"Μεθύστε με ποίηση, με κρασί ή με αρετή.. με ό,τι εσείς προτιμάτε.Αλλα μεθύστε.."
Κάρολος Μποντλαίρ

Η αγέλη

Όταν με τον καιρό θα καταλάβεις
πως φίλοι δεν υπάρχουν,
θα είσαι ήδη κυνηγημένη
απο την ίδια σου την αγέλη.
Σύντροφοι σκυλιά μαύρα και βρώμικα
θα λυσσάνε τα βράδυα
για αίμα που παγώνει.
Θα έρθει ο καιρός ο σύντομος
και θα αποφασίσεις.
Να σπάσεις τον κλοιό της αλυσίδας
ή να κατέβεις κι άλλο στο πηγάδι.


10/03.014(15:11)

Υγρό όνειρο

Το υγρό όνειρο που έγινε εφιάλτης.
Οι πρώτες πρωϊνές ώρες
γρονθοκοπούν το κρύο μεσημέρι.
Στέκομαι εδω μόνος, στον παγωμένο διάδρομο
διπλωμένος στη μέση του σπιτιού, που ονομάζεις βοήθεια.
Ανατριχίλες στην πλάτη, τα δάχτυλα μου σπάνε
εμπρός και πίσω η καθημερινή συνέχεια.
Δεν μπορώ να περιμένω όρθιος για πολύ,
οι ενέργειές σου,σου λένε να κάτσεις.
Μα κι εσυ,δεν γίνεται να στέκεσαι αιώνια,
οι σκέψεις μου, σου λένε να μ’αποφύγεις.
Όποιο κι αν είναι το τέλος,να θυμάσαι
πως ο καθένας μας πολεμούσε για το εγω του.
Το εγω που βρήκε και το εγω που έχανε.
Κουβέντες που απέκοπταν το ενα
και φράσεις γλυκές που κόντευαν στο άλλο.
Καμία επιλογή.
Βασισμένα ολα στην καθημερινή συνήθεια.


9/03.014(14:05)

Θεσσαλονίκη

Γέμισα συναισθήματα εδω,
ενω συνήθως οι άνθρωποι με αδειάζουν.


6/03.014(18:25)

Το ζεστό κλουβί

Σε κοιτάζω από μακρυά να μιλάς
και ξεκινάει να βρέχει.
Η συνήθης ομιλία μπορεί να φέρει
στα μάτια μου την εξωστρέφεια των νεύρων,
το θόλωμα στη ματιά πριν φουσκώσει η θάλασσα 
το άβολο συναίσθημα της βροχής και του ήλιου μαζί.
Η σβηστή ομιλία εμφανίζεται 
καθώς οι σταγόνες αυξάνουν 
μαζί του ο ψυχρός αέρας εντείνει το αρνητικό συναίσθημα 
βάζεις να καλυφθείς την ζακέτα 
και μετακινείσαι στα μέσα σου.
Στα μέσα σου που βγαίνουν εξω σαν παλίρροια.
Κανένα γέλιο πλέον της παρέας δε σ'αφήνει.
Κανένας γλυκής λόγος δε βγαίνει αμέσως δίχως σκέψη.
Πληρώνεις το τίμημα και φεύγεις.
Μια δική σου απογοήτευση.
Μια άρνηση για όλα, εκτός του ζεστού σου κλουβιού.


5/03.014(15:42)

Το ουράνιο τόξο

αν επιλέξεις να βάλεις το ουράνιο τόξο
στο πρόσωπο σου για ν’ανταμώσουμε
θα προτιμήσω να στο πάρω με τα λασπωμένα μου χέρια.
Να κρατήσω τη χλωμή σου μεριά,

ώστε να γνωρίσεις τα χαμένα μου μάτια.
Να σου δείξω να μην κλωτσάς.
Να μου δείξεις να μην χωλαίνω.

1/03.014(13:41)